Molarite,Moralite,Normalite..Aralarındaki benzemezlikleri
düşünmekle geçip gitti zaman.Oysa
yapacak ne çok şey vardı hayatta..Hele de
bu sabaha ne kadar güzel uyanmıştım.İlk kez şişmeyen gözlerim,yüzümde
izi kalmayan yastığım,susuzluktan kurumamış dudaklarımla..Giyinip evden çıkmam
beş dakikamı bile almayacaktı.Gülümseyerek uyanmıştım güne;ilk kez çarpıntım
yoktu,geç kalma telaşım,erteleme
isteğim..Gitmek istiyordum.Dört duvar arasında kalan sekiz saatime değil;maviye,yeşile
,hatta griye bile..Gitmek istiyordum..Oysa ne neşeliydim bu sabah!
Sayenizde oturdum kaldım kapı eşiğinde , ayaklarım
hissiz..Sayenizde Moralitenin yerini
yeniden sorgulamaya başladım hayatımda.Molariteyle ilgisizken tüm yoğunluğu hayatımın;normal
olmaya çalışıyorum karşınızda bir süredir..Normalitenizi anlamaya çalışarak..
Dudaklarınızdan dökülen kelimeleri
duymuyorum;dinlemiyorum,duymak istemiyorum hatta.Siz, benim en güzel başlayan
günümü gasp ederek;tüm mutluluk damarlarımı parça parça
kestiniz..Kurtarabildiğim bir parça damarla devam edeceğim Moraliteme ;hatta az
sonra atlayıp gideceğim paraşütümle..Bana başka çıkış yolu bırakmadınız ,bari artık peşimi bırakın..Eşiğimi de kapatmayın
lütfen öyle kocaman cüssenizle karşımda durup..
İp kesildi haberiniz
yok;yerçekimine karşı koyabilirseniz ne ala..Buyrun;serbest düşmeniz başladı..
aşağıda görüşürüz..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder