minör tonlar

Islak bir günün ardından köpeklerin argodaki adı “it” üzerine  söylenmiş birkaç deyimi aklımdan geçiriyorum. Fonda çalan Fransız müzikleri artık gün içinde bilmem kaçıncı kez dinlemiş olduğumdan belki  sinir katsayımı artırıyor. Je t’aime Paris diyemiyorum mesela artık.  La vie en rose ise dikenli bir gül gibi batıyor her yerime tüylerim diken diken. Sanırım üzerimizde şartlama deneyi yapıyorlar aylardır. Bir deneyin  parçası mıyız acaba …

Neyse; gelelim it üzerine söylenmişlere…it gibi ıslanmak, it gibi titremek, it gibi gezmek, iti an çubuğu hazırla, it iti ısırmaz…vs..vs..ne çok şey söylenmiş. Güne en uygun olanı sanırım it gibi ıslanmak olsa gerek.

Bir de Stephen King’in  “it” i var; onu da tırsarak anıyorum burada. Pennywise kulakların çınlamasın sakın !

“İd”  e hiç girmeyeceğim; zira uzar gider o kısım işin içinden çıkamam gibi geliyor.

……………

Şubat’ın, cüceliğine rağmen tüm gücüyle zıplayıp ensemize attığı kocaman şamardan sonra Mart bizi salya sümük karşıladı; yağdı yağmur.. Kimine göre aşk; yağmurda ıslanmak, kiminin şemsiyesi yok sırılsıklam; hiç olmamış hayat boyu ; inattan-ben misali-, kimi de camdan bakan arap kızı ;  sıcacık evinde keyif yapar. Mart’ın çok umurunda sanki; yeni sürprizler hazırlamakta bize biliyorum; usul usul yaklaşıyor , soluğunu ensemde hissediyorum. Ama hiç bozuntuya vermeden, tüm soğukkanlılığımla anlatıyorum eflatun renkli moleskine   olanı biteni ama olacakları görmezden gelerek.

 Adını yazarken  içimi ısıtan kişilerin; gözümü açtığımda karşımda olacaklarını tahmin bile edemezken; tüm bu olup bitmelerdeki olasılığı hesaplamaya çalışıyorum…ve imkansızı gördüğümde de ; “ hesabı kitabı bırak; tadını çıkar tüm olup bitenlerin!” diyerek adımlarımı hızlandırıyorum. Sabah kızarmış ekmek kokusuyla başlayan  yağmur belli ki minör tonlarda devam edecek gece boyunca yağmaya...

Sonrası iyilik güzellik olacak tüm bunların. Sıcak evimde bir sardunya daha yaprağını dökecek; yerine yenilerini yeşertmek için taa Nisan’a kadar.