sendromsuz bahar mı olurmuş hiç !

Sersemleten bahar sendromlarına tam gaz direndiğin günler.Belki de ilk kez baharın o acımasız muamelesinden az farkla sıyrılıp kurtulmak üzeresin.Bunun için gerçek bir çaba harcasan da an gelip eteğinden yakalıyor çaresiz.Son iki ay diyerek yıl döngüsünün tamamlanmasını beklerken sakin sakin;geçmişle bugün arasında sıkışıp kalmış bir arkadaş gelip senden destek istiyor..Kendine zar zor kurduğun dengen, birden alaşağı olacak diye korkuyorsun.Ama gardların hazır,duvarların,şovalyelerin,ışın kılıçların..ciuuv ciuuv..terapi,prozac,öneri,sohbet,bakış açısı...azıcık öngörüyle karşı tarafı kıvama getirmenin rahatlığı.Kontrol sende;başkasının hayatı bile olsa bu kadarcık kontrol bile hoşuna gidiyor ve yola devam...

Kayıp var mı ; bakalım bir; belki Mayıs'ın ilk yedi günü, hiç hatırlanmayan bir doğum günü kutlaması , belki de bir iki eksik kalmış kanepe rehaveti.

Kazanç; istediğin anda çektiğin fotoğraflar, gece yürüyüşleri ve olduğun yerde sağlam bastığının ve gerçekten "iyi olduğunun" göstergesi..zira bunun bir cetveli yok ölçebileceğin,kaynama noktasını bir yere not düşebileceğin.

iyisin; sağlamsın ve yola devam ediyorsun..Hedefler mi; dart tahtasına ok atmayalı epey zaman geçmiş; başlayalım bakalım hayattan kaç puan toplayacağız.

Ama önce sağlık; sol göğsündeki ağrıyı görmezden gel demek pek hoşa gitmese de şimdilik o orada öylece kalsın; bir ara bakarsın.