snow is falling from the sky in the middle of july ,sun was shining in my eyes again last night ....

“geçen sene bu zamanlar “ dediğinizde  artık; sakin, huzurlu ve  anımsamaya  korkmayacağınız  günler geldiğinde aklınıza; tamam diyorsunuz; döngü tamamlandı.

Döne döne geçen yarım bir sonbahar, ardından gelen  kış; bu seferki daha hafif, eğlenceli, zaman zaman ağır depresif ama en güzeli karsız, buzsuz  bir kış.. Nisan’ın zalimliği ardından işte hep sürprizlerle dolu Haziran ve sıfırlanan geri sayım… Yeni olan her şey şimdi başlıyor; bunlar ısınma turlarıydı dediğin anda alışman gereken bir çok değişim gelmiş dayanmış kapına haberin yok. Kapının çalınmasıyla irkildiğinde anlayacaksın belki bu değişimlerin önemini . Umarım geç kalmazsın.

Şimdi, sıcak ve atıl bir yaz geçmekte üzerimizden. Serin köşelerde  “yaz  aslında yokmuş, hava sıcak değilmiş, bunların hepsi Matrix miş” gibi yapıp zamanın geçmesini, Eylül’ün ve insanların şehre geri gelmesini bekliyorsun. Halbuki farkında değilsin ilgi ve şefkatten çok, suya ihtiyacı olduğunun arka balkondaki kel sardunyanın…Toparlanması gereken çalışma masanın, okunması gereken kitaplarının, ara sokakta sana eşlik eden siyah yavru kedinin,  döne döne plak çalarda şarkı söyleyen Sting’in ;  sana ihtiyaçları olduğunun…Tamam kabul, Sting burada abartı oldu ama olsun; seviyorum adamın sesini J

Al makineni atla git bakalım demiryolları seni nereye götürecek; bir Pazar günü olabilir sabah erkenden. Serinliğin fotoğrafını çekebilirsin belki; belki Pazar sabahı erken ya da geç  kalkmanın kendi iradende olduğunu  görüp iyi hissedersin kendini kim bilir. Ama önce artık bu döngünün tamamlandığını, değişimlerin başlayacağını bir kez daha durup düşünmen gerek vizöründen  bakarak, kafayı serinleterek, çemberi ortasından kesip doğru haline getirerek.

 Yıllar var; şu çember  olayından bir kurtulamadık gitti buarada…İçinde miyiz, dışında mıyız, teğet miyiz neresindeyiz diye sorgulayarak geçti gidiyor ömür  neredeyse. Neresinde olduğumuz kimin umurunda ki; o çember kırılmadıktan sonra…