değişim-dönüşüm...Franz demişti yıllar önce ama pek mi dikkate almadık ne

Tüm mide ağrılarımızı toplasak bir ömür eder mi…Bu yaşımıza kadar çektiğimiz tüm sancılar, her ay, her acı biber sonrası, taziyeleri kabul ederken.. her rakı kadehi  sonrası…Oksijensizlikten şaftı kaymış beynimizin başka şansı olmadığında…baş ağrımıza bir Apranax  kadar çaremiz varken.. Ya kalp ağrılarımıza.

Gerçek bir kalp ağrısı nasıl olur hiç fikrimiz yokken hatta. Sandığımız, öyle olduğunu bildiğimiz ağrılar.Aslında her şeyin hormonlardan ibaret olduğunu;aslında aşk ın da tüm ağrıların da;ağrı kesicilerin de beyin tarafından idare edildiğini…anladığımız zaman bitti sanırım her şey.

Ya da çok yoğun House MD serüvenime mola verdiğim bugünlerde bunları çok mu düşünür oldum acaba.

Doktorların  manyak olması ya da kendilerini yarı tanrı gibi hissetmeleri normal olsa gerek; ben bile böyle hissediyorsam..

Şu afyonu patlatmayı bir öğrenemedim gitti. Artık daha az uyku; daha fazla enerji.. Pilim nereye kadar yeterse bakalım.

Bir süredir ilk kez gece çok sıcak değildi ki; sabaha karşı bir ara yağmur bile yağmış…Ama yine de Ağustos’u sevmiyorum ; kalbim sıkışıyor; sonrası taşikardili günler…