weekend weekend olalı ...

Hayat bir yerlerde birikmeye devam ederken; dolup da taşmadan önce farkedebilsek  bari..Şimdilik kontrol altında ama kısa bir süre sonra damlalar hızlanacak ve o dolma süreciyle taşma anının kesiştiği noktayı  iyi kontrol etmek gerekecek.. 

Aksi halde “La Boum”  yeniden ..

Ama hep kontrol hep kontrol nereye kadar…Şöyle bırakıversek hayatı aksa gitse kendiliğinden hallolsa her şey..Eh az kaldı ipin kopmasına.Bu kadar gerginliğe lastik olsa dayanmaz;  ki kopan lastiğin vereceği acı çok daha etkili olacaktır.Bu benzetme de yıllardır dilimde her aklıma geldiğinde yazıyorum bir yerlere; uysa da uymasa da ..l

Lastik acıtır; gerçeğe uyan tek şey bu sanırım.

Şimdi, hafta sonlarının artık hafta sonluktan çıktığı bir tempo ve enerji yumağı içinde geçip gitmekte olan hayatımızın neresindeyiz? Bir Godard filminden fırlamış gibi konvoy halinde beklemekteyiz sanki yolun açılmasını .Bir tıkanıklık, bir sıkışmışlık.. Herkes isyanlarda, dizi dizi arabalar ; ardısıra yol açılsın diye beklemedeyiz. Neymiş de bir hafta sonumuz –hatta bir Pazarımız-varmış…Weekendler  Weekend olalı Godard filminde bile bu kadar zulüm görmemiştir.. Filmdeki Weekend in  tek farkı upuzun sürmesiydi benimkine nazaran, bitmek bilmemesiydi.

 

Godard izlemek istiyorum yine kanepemde  yayıla yayıla..Sonra ,Gatlifle, coşkulu  yaşamlar olduğunu anımsamak. Plaktan gelen cızırtılı minör tonlarla Mungan okumak.. Uzun soluklu okumalar yapıp, romanlara gömülmek. Sıcacık ıhlamurun yanında madlen çikolatayla Proust’a eşlik etmek. …

….

Kış geliyor, kapıda; bu Pazar soğuklar geliyor dedi hava durumu. Gelsin;   beni endişelere düşürüp korkutan  o kar beyazlığı , o pus yok ya havada.. Gelsin varsın buna da kış densin; Nisan’da yeni depresyonlara gebe bir kışı da elimizde örgümüz, dizimizde kediciğimiz, sımsıcak sohbetimizle yaşar gideriz..

Sağlık olsun yeter ki.