6 Aralık 2015 Pazar

Civan da gittiğine göre..

Yaklaşık dört buçuk aydır hayatım dondurucuya atılmış; kışa pişirilmeyi bekleyen taze fasulye gibi.Ya da dondurulmuş bezelye.. Deep freez den kaçma çabalarım..Sonrası nasıl olacak; iyi mi olacak bilmesem de şimdilik ortamın ısısına adapte olup; konsantrasyonumu bozmamam gerektiğini biliyorum sadece.Çok hassas; bıçak sırtı dengeler üzerinde; buzda kaymadan yürümem, hatta dans etmem bile  isteniyor.Tüm meziyetlerimi; bildiğim tüm insan ilişkilerimi, bu yaşıma kadar bildiğim doğrularımı kapının önünde üzerimden çıkarıp bir kenara bırakmam istendi girerken.Yepyeni bir kapı;  kıpkırmızı, cüsseli ve çok cazip; girmesen olmaz..

..ve kapıdan geçiyorum..

Hiç bir zaman yaşımın gerektirdiği gibi olmayacak hiç bir şey hayatımda  biliyorum.Sıraya koymadım hiçbir şeyi ve sırası önemli değil benim için..Şimdi sırada ne var , hımm dur ben bi evlenip cocuk yapayım..Yüksek yapayım;kariyerim eksik kalmasın..Yakışıklı kocam olsun; ben de fit olayım doğurduktan sonra oram buram sarkmasın..Çok para kazanayım da kuaförüme, kıyafetime yetsin...de de de..

çok sıkıldım bu teranelerden artık.

Para kazanıp gitmediğim yerlere gitmek istiyorum örneğin; henüz çekmediğim fotoğrafları çekmek istiyorum.Daha kocaman ve daha ağır objektiflerle dağ tepe gezmek , tepelerin eteklerinden yuvarlanmak; kulağımda çalan sevdiğim şarkılarla yollara düşmek..Uzun uzun bilmediğim tenlere dokunmak, içgüdülerimi takip edip canım neyi çekiyorsa onun yanında olmak..Çığlık atmak gerektiğinde; bağırmak.Ihlamura madlen batırıp Proust okumak istiyorum örneğin soğuk ve uzun kış gecelerinde..Gerine gerine kanepeme uzanıp yine o miskin pazar günlerinde izlemediğim filmlerimi izlemek istiyorum..Sonra uyuyup kalmak, tekrar uyanmak..Evin sessizliğinde; kimse uyandırmadığı için saatlerce uyuyup kalmak kanepede, soğuktan üşümek..

Evimi özledim; düzenimi, hayatımı, eşyalarımı, kitaplarımı..Pazar kahvaltılarımı, mutfağımı, çaydanlığımı..yemeklere göz kararı baharat atmayı..


Ama kapıdan geçtim artık; dönersem ne olur pek de umurumda değil aslında; iki adım gidince ne olacağı da..Sadece kalp kırıklıklarımı çok düşünmeden ileriye doğru gitmem gerektiğinin farkındayım. Sensitive bir ruh hali en olmaması gereken şey şuan benim için.

Zırhları kuşanma vaktidir anlayacağınız..Kurbağa kurularına takılmadan.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder