Merhameti kaybetme vakti gelmiştir belki de..

Kaybetmek demeyelim de , idareli kullanmak, gerekene gerektiği kadarıyla göstermek.

Komodo ejderleriyle başım dertte yine korkarım..Merhamete devam edersem; büyüyüp çok tehlikeli olabilecek yavru ejderler var çevremde.Ha onların büyüdüğünü görür müyüm; bana ne kadar zararları olur ayrı bir konu..Ama onların "var olma" ihtimali bile beni korkuttuğu için..Tedbiri elden bırakmamak gerek diye düşünüp; önümdeki barajlara,yollara,tramvaylara..vs..bakıyorum işte.Öylesine, hiç bir şey yapmadan argodaki "mal" gibi bakmak istiyorum  televizyona, pencereden dışarıya..Caravelle nin camından dağlara,karlara, yağmura falan filan..

Uzak ada Avustralya, Yeni Zelanda ,..taraflarından kalkıp gelecek değiller herhalde..Ya da bir hayvanat bahçesinden firar edip, kokumu takiben gelip beni bulacak değiller herhalde..Değil mi , herhalde böyle bir şeyin olma ihtimali yok gibi bir şeydir değil mi ...Yoksa bu "komodofobi" beni yiyip bitirecek;gerçekten bir ejder saldırısında alınan yaralar zehirli oluyormuş ve öldürücü etkiliymiş..Aldığım yara şekline ve dozuna bakılırsa; ha ölmem o ayrı da..Bünye ne kadar zamanda atar bu zehri o kısmı bilemem işte..

Ne zamandır belgesel izlemiyorum..Ne zamandır bir kanepem yok; ne zamandır balkonumda nane kurutamıyorum...ne zamandır..ne farkeder ki ; beş yüz kulaçla devam ettiğim yüzme serüvenim ve muhteşem gün doğumu manzaram olduğu sürece sırtım yere gelmez bir süre.O süre ne kadar hiç bilemiyorum şuan..Ama elbet şişe dolacak; elbet her şeyin bir vakti olduğu gibi gitme vakti de gelecek..Bakalım :) henüz erken ; bir çok şey için...Sarılmış yaraların bandajları yavaş yavaş açılıyor;yavaş yavaş çektiğim fotoğrafların farkına varıyorum; ışığın, kar beyazının, ya da pembenin gücünün..

Gücün uyandığı falan yok bu arada ..Star Wars illa ki izlenecek; hala geç değil.. Yüzüklerle yüzleşilecek..Sherlock candır diyerek arazide çekilecek fotoğraflar merak edilecek.Tecrübelerden yararlanılacak; iletişim zaten gerekli..Bakalım; belki on dokuz yıl değil ama, on dört yıl sonrasında ne yapıyor olacağımı şimdiden kestirebiliyorum gibi cüretkar bir cümle kurmayacağım; korkmama gerek yok.

Hayat bu..Bizi nereye alıp götürürse; orada olacağız..

kısmet bakalım :)